blog + en google -

Mijn oude profiel is weer terug. Ik heb tijdens het klikkerdeklikken op de verkeerde knop gedrukt en bleek opeen een google+ account rijker te zijn.
Gelukkig wees zij me erop dat het nu erg lastig werd om te reageren na een post.

Nog paar dingen terug zetten en alles is weer bij het oude. Ik geloof dat ik me nog moet voorstellen, maar daarna is alles teruggezet.

Zal ik dat hier dan ook maar meteen doen? (Ik heb immers nu ook echte volgers)

Ik ben besmet geraakt met het Quiltviris in 1991. (Tenminste dat hebben mijn DH en ik net terug zitten rekenen) Er stond een hele mooie quilt in de Ariadne met allemaal sterren. Met een kartonnen mal en een nieuwe schaar ben ik aan het knippen geslagen. Er moesten honderden wiebertjes worden geknipt. Het zou een kerstquilt worden en ook mijn collega's doken in hun stoffenvoorraad.
Mijn eerste quilt werd tevens mijn eerste UFO, want het duurde jaren voordat hij onder in de kast tevoorschijn kwam en ik hem in 2007 afmaakte.

 

Elk middelpunt kreeg een knoop; groen of rood. Want toen had ik nog meer knopen dan stofjes ;)

Nu komt hij elke kerst tevoorschijn. De deken is gevoerd met een echte wollen Desso-deken, nog uit de uitzet van mijn mams. Hij was nog niet opgeruimd, want dochterlief vindt het ook een hele lekkere deken op haar bed.

 

Bloemetjes

Geen hexagonquilt is compleet zonder bloemetjes en ook in mijn 16000-quilt komt een bloemenrand.
Als ik goed naar de foto in het boek kijk, zijn het allemaal verschillende. Dat wordt een uitdaging!
Ik wil ze allemaal in bruine tinten hebben met een blauw hartje. De bruine tinten komen ook allemaal terug in het middenstuk en de rand.

Dit zijn de eerste vijf.

Even tellen op de foto...93 bloemtjes zijn er nodig. Zou het lukken om elke dag één bloemetje te maken?

Weer mooie dingen gezien

Misschien komt het door de kleuren, maar op de blog van Rosemary Youngs stonden weer mooie blokjes. Rosemary is de schrijfster van de CWDQ-boeken.
Toen ik de dametjes-quilt af had, heb ik haar een foto gemaild en ik kreeg een heel lief mailtje terug.

Nu blogde ze laatst over de projecten waar ze nu mee bezig is. (Ze heeft net twee Phebe-quilts in elkaar gezet. Twee! En ik droom nog over de eerste...)

Ok. Een van haar nieuwe projecten is een samplerquilt van Jo Morten. Dat is wel op mijn niveau. De blokjes van haar vind ik heel mooi geworden. Misschien is het de kleur, want op het moment val ik erg op bruine tinten. De quilt als geheel vind ik niet zo heel erg jottum, maar de pdf is wel even opgeslagen.
 (Dit zijn dus haar blokjes, niet de mijne hoor!)

Hier is de link: http://jomortonquilts.com/wp-content/uploads/2012/01/Leesburg.pdf

In de Quiltmanis staat ook een quilt (op blz 64) met bruinere stofjes. "Old Savannah". Mmmm, dat moet een mooie combinatie worden.

Dat hadden ze me toch nooit verteld, toen ik begon met deze hobby. Dat je niet alleen veel tijd kwijt bent aan patchen en stoffen aaien, maar dat er ook zo veel tijd gaat zitten in dromen en plannetjes maken! Neen, vervelen zal ik me de komende tijd zeker niet doen.

Klein detail

Ik ben begonnen met de donkerroze rij aan de grote lap. Mijn vinger is weer beurs en vol gaatjes, dus snel gaat het niet. Al hoewel...met de tv aan op de achtergrond rijg je toch op een avond ruim 35 hexjes.
Ja, ik plak niet. Elk hexagonnetje wordt eerst geregen en dan er met de hand aan elkaar genaaid.

Dit keer een detailfoto. Er is geen patroon. Ik heb alleen een foto uit een boek en er is een foto op het web. Het origineel is namelijk opgeslagen in het depot van het Openluchtmuseum in Arnhem. Ooit hoop ik hem in het echt te kunnen bewonderen.

Ik weet niet of het mag maar deze foto staat op de site:
 Ik ben dus nu bij de tweede lichte baan vanaf het midden gerekend.

Manela maakt trouwens ook mooie hexagonprojecten. Haar megaproject is net af en deed ze in 18 maanden. Superleuk. Klik

Billy is zijn naam

Deze week toch maar even de Quiltmania gekocht voor de werkbeschrijving van het boompje en de de kinders. Suze en Brammetje had ik ze gedoopt. Ik vroeg me namelijk af hoe de mannelijke variant van Sue Bonnet zou heten. In de Quiltmania worden ze Billy genoemd.
Weer wat geleerd!

Het handige van de werkbeschrijving zijn de nummers. Dat had ik ook wel met een beetje logisch nadenken zelf kunnen verzinnen, maar ik wilde toch zeker zijn van mijn zaak.
Zo zag ik dat de hoedjes uit één stuk zijn. Dat lijkt me lastig met al die hoeken, dus misschien toch dat ik het in tweeën doe. De handjes lijken me lastig. Dat schreef deze blogger ook al. (En hij is al ver)

De stam is vastgezet. Ik gebruik een borduurring om het lapje te spannen, dat appliceert een stuk sneller en netter heb ik gemerkt. Na het schrijven van dit stukje ga ik verder met de takjes.
Een van de lapjes heeft ook blaadjes. Hoewel het origineel dit niet heeft, denk ik toch dat mijn boompje minder kaal gaat worden. Zo krijgt het werkstuk met de voorgekochte lapjes, toch nog een beetje een eigen draai.

Frutten op de vierkante centimeter

Met elk nieuw project is er ook wel een nieuwe techniek die ik uit wil proberen. Zo experimenteer ik met verschillende vullingen of verschillende manieren om de stofjes aan elkaar te zetten.

Voor het appliceren heb ik wel eens ergens gelezen in blogland dat je in plaats van freezerpapier (eerlijk gezegd nog nooit in het echt gezien) ook kopieerpapier kunt gebruiken. Nou ja, de verpakking van het papier bedoel ik dan.
Omdat er op school heel wat af gekopieerd wordt, was het meenemen van dit papier geen probleem.

Op de buitenkant van het papier zit nl een soort waslaagje dat blijft op de stof blijft kleven als je het erop strijkt. De buitenkant van het papier dus. (Dat was de eerste denkfout, ik dacht dat het om de binnenkant ging!)
Zoals ik al eerder schreef is het binnenstebuiten denken niet mijn sterkste kant, dus de eerste probeersel ging heerlijk in spiegelbeeld.

Waar ik mee bezig ben? De mysteryquilt van Reiko Kato. Ik zag al hele mooie exemplaren voorbij komen.  De eerste takjes / stamdelen zijn nu geknipt.

Nu heb ik nog nooit van mijn leven een cursus appliceren gedaan. Mijn eerste poging waren mijn meisjes van mijn spreukenquilt. (Blog van 11 januari) Er is een groot verschil tussen het eerste dametje en de laatste. Maar dat is eigenlijk met al mijn quilts. Als je ze op volgorde legt zie je duidelijk verschillen. Best leuk om te zien. (En de kat en de pubers beneden vinden het prachtig. De hele kamervloer bekleed met dekens. Lekker warm en zacht, mam!)

Herstelwerkzaamheden

De quilts hier in huis worden intensief gebruikt. Om op te liggen of om je helemaal in te wikkelen tijdens het tv kijken. Af en toe verdwijnt er ook een naar boven als extra deken op bed. Zo slaapt DD nog steeds onder en op de kerstdeken. (Dat laatste lijkt me trouwens helemaal niet lekker liggen met al die knopen op de hoekpunten!

Door het gebruik slijten de dekens. En als ik helemaal eerlijk ben eigenlijk ook wel, omdat de naad net iets te smal was. Mijn eerste paperpiecewerkstuk lukte niet helemaal. Wat een gedoe dat ondersteboven in speigelbeeld werken!
Nu ik een workshop heb gevolgd voor de lensquilt snap ik wat toen verkeerd ging. En zeg nu zelf: eigenlijk heeft zo'n extra naadje wel zijn charme. Een scrapquilt wordt zo extra scrappy!

(De naad van wit naar grijs sprong open... Het zijn trouwens reststofjes van de eerste baby en peuterbroeken van de jongens)

Een ander regelmatig terugkomend project zijn de roosjes:
Zoals je kunt zien mist er een roosje op de hoeken van deze siggyquilt.

Op dit moment zijn er (weer) 6 losgeraakt. Sommige zaten gewoon niet goed vast, maar ik verdenk ook wel een van de kinderen van gedachteloos pulleken tijdens het tv-hangen.



Deze keer dus geen nieuwe projecten of voortgang te melden. Eerst verder met het reanimeren / restaureren van bovenstaande quilts.