Post

Post op de deurmat is en blijft een feestje. Je hart maakt een sprongetje (en bij zachte enveloppen zelf een dubbele salto). Tenminste bij mij.
Gisteren kreeg ik deze hele lieve en knap zelfgemaakte kaart van mijn oudste grootste nicht. Er zit een foldertje bij voor de feestdagen in april in Rijswijk.

Zo'n lief schaartje ook. Deze komt op de vrouwenquilt. Grote nicht is immers ook deel van de stamboom in vrouwelijke lijn.
(En grote nicht: daar komen wel de geboortedata bij te staan. Maar daar zal ik geen foto van nemen hoor!)

Wie niet waagt...

Al een hele tijd zit ik te dubben... Zal ik het durven of niet?
Mijn eigen ontwerp, helemaal met de hand gemaakt: de Egyptequilt.

Ik ga hem insturen voor de algemene tentoonstelling van het Quiltersgilde. Na maanden wikken en wegen en twijfel of ik wel kan meedoen met de grote giganten heb ik de stoute schoenen aangetrokken.
Wie weet vinden meer mensen hem mooi. Voor mij is het in ieder geval een pronkstuk in de kamer en wie niet waagt....

Voorbereidingen

Bedankt allemaal voor de aanmoedigingen gisteten. Ik hex me er weer doorheen.
Toch voor de afwisseling een update van de StarWarsbollen.

De stof voor de tweede bol is uitgezocht. Ook de tweede bol komt uit de hoek van de Japanse stoffen. Voor het 'laserzwaardrood" ben ik iets afgeweken. Het is een felrode  batik geworden. Wat geeft een foto toch een vertekend beeld. Het zwart lijkt wel marineblauw.

Ook ben ik aan het puzzelen hoe straks de twee bollen aan elkaar gezet worden. Schuin onder elkaar, denk ik.

Roze, roze, roze, roze

Hoewel Valentijn al een paar dagen geleden is, ben ik voorlopig nog wel even in de roze-stand.
Geen hartjes, maar hexagonnetjes. Niet alleen de volgende rand moet genaaid worden, maar ook een stukje aan de hoekstukken.
De hoekstukken lijken klein, maar alles bij elkaar zijn het er net zoveel als er aan de grote lap moet worden genaaid. Roze is niet echt mijn kleur, dus het is even doorbijten. Ik ben nu aangekomen op het stukje saaaaaaai. Even doorbijten, want in nog een UFO heb ik geen zin.

Wie niet weg is is gezien

Sue speelt verstoppertje en ik ga nog even lekker genieten van het weekend!

Allemaal een goede week gewenst. Hier nog één weekje werken en dan is het voorjaarsvakantie. Wie weet ga ik dan zelf wel even verstoppertje spelen.

 

 

Er is namelijk een nieuw deel uit van Broederband. Een kinderboek, maar wel heel spannend. (De serie is een spinoff van de populaire serie: Grijze Jager) En onder de smoes: "Juf moet wel bijblijven", heb ik hem meteen gekocht. Ik hoop dat ik hem kan laten liggen voor de vakantie.

Sue zoekt het hogerop

Nu Billy veilig in de boom zit, durft ook Sue het aan om omhoog te klimmen. De stukjes zijn geknipt uit het kopieerpapier en vastgestreken op het stof. Tot zover werkt het best goed. Bij Billy liet het papier net even te snel los. Ik denk dat de strijkbout niet warm genoeg was.

Als de kleine Sue haar plekje heeft gevonden in de boom, moet ik me ook eens gaan verdiepen in de speciale borduursteek die bij het patroon staat. Ik snap er nog niet veel van.

And may the force be with you

De eerste bol van de StarWarsquilt is af.

De foto is ietwat donkerder dan de vorige. De quilt is echt plat en ontzettend leuk om te maken.
Nu is het een lap van ongeveer 65 cm en daar past de jongste zoon al een aantal jaren niet meer onder, dus op naar bolletje twee.

En over mijn verhaaltje van gisteren: ik heb twee mensn blij kunnen maken met mijn snippertjes. DH en de jongens snappen hier niets van. Dus je stopt je afval in een envelop en ze zijn er nog blij mee ook? Rare hobby moeders...