Als in een achtbaan

Net als in een achtbaan vordert de lap met hexagonnen de ene keer uiterst langzaam en dan ineens ben ik er dan zomaar weer honderden verder.

Over de rand van de bank groeit de grote lap hexje voor hexje met als nieuw meetpunt het magische getal van 13.000 hexagonnetjes.

Dit was vorige week. Dan zou je toch denken dat de lap weer eventjes in de kast mag om in ieder geval mijn vinger weer even rust te geven en te genezen. Maar nee, binnen mum van tijd had ik toch weer nieuwe punten af.

En omdat ik het niet laten kan, gingen ze meteen aan de grote lap. De zijkant is op de helft! De achtbaanrit is nog niet over, ik ben weer helemaal in de ban van de hexjes. Voordat ik verder ga nog even de grote lap:

Op naar de 14.

Nog een siggie

Zo is het stil rondom de siggieruil en zo maak je er twee achter elkaar.
Ook dit fraaie exemplaar komt uit Duitsland. Ik vind hem heel mooi Kathleen!

Dat betekent ook een klein uurtje achter de machine. De achterstand in verwerken is nog lang niet ingehaald, dus Kathleen ligt nog even onderop de stapel. Maar de opbrengsten van 2009 en 2010 zitten nu aan elkaar.

De linkerrij en de onderste rij zitten nog niet vast. Op het laatste moment heb ik toch nog wat geschoven met de kleuren.

Ruilen

Van de lapjesruil van november kreeg ik 10 mooie reproductielapjes van Alie. Tijd om ze te gaan gebruiken.

Deze lapjes bewaar ik om die andere ruil te verwerken: siggies. Deze keer kreeg ik er een van Manuela uit Duitsland.

Met een rand van reproductiestoffen moet er strakjes (=ooit) een deken tevoorschijn komen die er ongeveer zo uit komt te zien:

Het is af en toe extra passen en meten omdat de siggies en vooral het witte hart niet altijd even groot zijn. Een aantal liggen al sinds 2009 te wachten op verwerking, dus het is hoog tijd om er een paar alvast aan elkaar te zetten.

Na lang wikken en wegen en schikken en weer opnieuw leggen, ga ik ze gewoon op volgorde van binnenkomst aan elkaar maken. Een tussendoorklusje, want het ruilen van siggies staat even op een laag pitje. Maar mocht je nog niet geruild hebben en dat wel willen, stuur me gerust een mailtje, want dan maak ik er tijd voor vrij.

Een roos om te delen - K7

Het mooie van de lapjeshobby zijn de lapjes. De lapjes die je voor een prikkie kunt kopen en de lapjes die in een envelop op de deurmat vallen. En deze keer viel ik dubbel in de prijzen!
Via een quiltpaginamarkt de bundel FQ met jaren 30 lapjes en van Martine een paar zwarte.

Samen delen. De FQ zijn nu F8 geworden, want die kon ik delen met Hermie. Een van de zwarte lapjes liggen voorgesneden klaar voor blokje D1.
Een van de roze lapjes werd een roos. (Rose of sharing - K7)

Martine en Hermie: bedankt voor het delen!

12.750 kleine stofjes

Het liedje van kinderen voor kinderen heeft de zin: Zo verliefd als je soms in een boek wel eens leest....
Zo verliefd werd ik op de foto nu 3 jaar geleden. En vandaag zijn we dan opeens 12750 kleine hexagonnetjes verder.

Ik sta hier op de bank in een poging om de lap helemaal op de foto te krijgen. Het gaat niet lukken... Nog meer meubels aan de kant en vanaf de andere kant proberen:

Bijna gelukt. Er moeten nog heel veel hexjes gedaan worden. Bij de volgende mijlpaal zal ik weer proberen een foto te plaatsen.

Zeven zusjes - K3

Dit blokje is het toppunt van meidengedoe. Zeven zusjes en dan ook nog op plekje K3 op een quilt met 'alle kleuren van de regenboog'

Zeven herderinnetjes verdwenen in dit blokje. Het eerste blokje dat ik helemaal zelf, zonder tutorial, of vlies-papiertjes in elkaar heb gezet. Meten, snijden, hoofd erbij en niet te krap met de stof zijn. Zelfs de naadtoeslag ging deze keer helemaal goed.
Krijg ik dat meidengedoe toch nog een keertje onder de knie. Mag ook wel, want dit is een van de laatste beginnerblokjes in de quilt.

Mosterdgeel

Geel in een quilt schijnt een gevaarlijke kleur te zijn. Toch lees ik op verschillende blogs dat deze kleur nu juist wel gebruikt moeten worden in bijvoorbeeld de quilt van Susan Smith

Kleine accenten mosterdgeel zitten ook verstopt in de 16000-quilt.

Ik heb nog even getwijfeld of ik hem er wel in zou laten zitten. Het was zo'n vreemde eend in de bijt. 

Mocht je ook twijfelen bij een 'vreemde 'kleur: gewoon doen. In het grote geheel is het net dat kleurtje dat de boel ophaalt.

Ik hex nog even verder. De donkere stapeltjes voorgeplakte hexagonnen beginnen langzaam te slinken en dat betekent dat de grote lap weer tevoorschijn kan komen.