Soms zit het mee...

en soms zit het tegen. Wilde ik een hele dag aan de Sjaan en heb ik net alles van boven naar beneden gehaald, zie ik dat er een onderdeel van mijn naaimachine afgebroken is. Wat een teleurstelling! Ik had me echt op een dagje prutsen verheugd.

De naaimachine weggebracht en met de winkelier gefronsd. Oud model? Nee joh, ik heb hem nog maar pas. Of toch? DH hielp me herinneren dat ik hem zo rond mijn 18e verjaardag heb gekocht en dat hij toch al zeker 27 jaar oud moet zijn. Het plastic is immers niet zomaar verkleurd, Sas.

Pfff, mokkend komt er niets uit mijn handen en surf ik op het internet op zoek naar naaimachinewinkels en probeer ik te zoeken naar de verschillen tussen een Janome, Pfaff of Bernina. Wat een centjes! Zoveel heb ik 27 jaar geleden echt niet uitgegeven aan mijn Singertje.

Ik kom er niet uit en net als ik dan maar het andere project tevoorschijn heb gehaald gaat de telefoon.
Of ik mijn machine terug wil? Terug? Ja natuurlijk, maar??
De winkelmevrouw heeft goed nieuws: helemaal gemaakt. En de prijs? 2 euro!
Dat is nog eens een ouderwetse service. Ik ben weer helemaal blij.

Kerstruil

Met het inpakken van dit naaldenmapje is mijn kerstruil op tijd afgekomen.
Ik mocht een pakje samenstellen voor Hinke uit Driezum. Ik koos voor de K van kerstkaarsje van vilt; E van Engeltje (borduurtje) en Engelse thee, R voor restverwerking (naaldenetui) en Rustig bladeren in een boekje, S van sierlintjes en T van Transfer web (applicatievlies).

En mijn pakje? Alleen de stille aanblik op de tafel als je thuiskomt van je werk is de moeite van het wachten al waard...

En dan de mooi ingepakte pakjes uitstallen...

Ik ben verwend! Fransisca heeft echt haar best gedaan: (En mijn blog goed bestudeerd)

 K van nog te maken kerstquilt met garen (in kerstrood)
E van Eierdoppen; R van Rugmug, S van sneeuwmannen en T van Tas met jaren 30 stofjes.

Nogmaals heel hartelijk bedankt. En natuurlijk ook Jeanneke voor het organiseren!

Kerstkransjes

In de octablom komen kransjes gemaakt van 6 hexagonnetjes. Tijd om iets nieuws uit te proberen: fussycutten. Er werd me al gevraagd wat dat nu weer was. Bij deze manier laat je het hexagonnetje precies samenvallen met een printje of plaatje in het stof. Dat geeft een heel mooi effect.
Maar de praktijk viel me nog niet mee. Zoeken naar de printjes en dan meten en och wat heb je veel snijverlies!

Dit lapje mag bijvoorbeeld niet meedoen. Alle boompjes vallen buiten het kartonnetje.

Maar na een half uurtje prutsen is het me gelukt: Twee kransjes zijn af. Eentje voor de blauw/groene variant en de andere komt in de rood/roze terecht.

Ik twijfel nog even of de rode niet te fel is, maar dat zie ik pas als alle blokken klaar zijn. Voorlopig mag ze blijven.
Fijne kerst(kransjes)!

Het begin van de vakantie

Even niet aan school en inspectiebezoeken in januari denken, maar een paar dagen mijn hoofd leeg maken. En wat is dan een beter begin dan mijn doosje met daarin nog kleinere doosjes en blikjes...

Eerst deze donkere driehoek, maar daar kom ik niet heel veel verder mee, want zoals je kunt zien is het blikje bijna leeg. Dat wordt snijden volgende week.
Maar niet getreurd, het kleine plastic mini-curverdoosje heeft heel veel voorgesneden lichte vierkantjes voor de lichte driehoeken.

Tadaah, in een mum van tijd zijn die af en zitten ze aan de grote lap. Tja, mijn vinger is nu wel beurs en daarom gaat de grote lap weer even in de kast. Maar niet voordat ik nog even op mijn buik lig te genieten van al die kleine lapjes. De teller geeft weer een mooi rond getal aan: 13560.

De randen die buiten de foto vallen moeten dus nog met donkerbruin opgevuld worden en de laatste rozet in de hoek. Het einde komt in zicht. Langzaam ga ik me verdiepen in het quiltpatroon.

Mieke  stuurde me dit blad van het openluchtmuseum met een foto van het originele quiltwerk. Het is niet duidelijk, dus dat wordt weer hangen met mijn neus en vergrootglas boven de tafel.

Een raampje met een lied - L1

Google kan me deze keer niet verder helpen. Widow: weduwe; Pane: ruit of raampje.

Maar de combinatie geeft een liedje geschreven door Holly McNarland. En aan de songtekst kan ik geen touw vastknopen.

Dan maar liever draadjes, die zijn wel te knopen. Al ging het deze keer zonder achteruitsteken of gemopper tussendoor.

L1: Widow's Pane.

Spiegelpaleis - D2

Bij het google-en voor "mouse in a mirror" kom ik uit bij de tekenfilm van Mickey Mouse. Ik heb dan ook lang naar dit blokje zitten staren en bedacht waar die muis dan in zou moeten zitten. Doordat dit blokje gespiegeld is doet het me meer aan een kaleidoscoop denken. Zo'n rol waar je aan kunt draaien en de mooiste figuren ziet.

De kaleidoscoop van stof maakte ik in delen. Stukje naaimachine, stukje met de hand en daarna weer de machine.

Toch een UFO?

Ik heb er al eerder over geschreven en hoewel ik mijn uiterste best doe om de projecten niet te lang te laten verstoffen, (Stof is het immers al) zijn er toch ufo's en aliens gesignaleerd.

Het is mijn randje "space invaders" op speciaal verzoek van de mannen hier in huis. Nu zouden het emoticons zijn, maar de eerste computerspelletjes waren opgebouwd uit vierkantjes en die zijn prima te borduren. Puber2 had het nog leuker gevonden als er ook nog geschoten werd. (Dat is maar een paar kruisjes, mam. Dan lijkt het net of het spel in je werk gespeeld wordt) Of dat er losse steekjes gemaakt worden alsof er een poppetje net uit elkaar was gespat. Mmneh, er zijn grenzen...

Er zijn nog veel meer aliens in het spel, maar het randje is vol. Op naar de gewone telpatroontjes. Uit mijn hoofd randje 83.