Een tijdje geleden werd me gevraagd, wat ik nu precies bedoelde met een gebedsquilt.
Een gebedsquilt maak ik voor mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Ik mocht er al diverse maken en een dekentje weggeven blijft een mooi moment.
Deze keer maakte ik er een voor een jonge vrouw, die het niet gemakkelijk met zichzelf heeft. De lapjes komen uit de tilda-voorraad met een zwart accent om het niet te zoet te maken.
Schikken en herschikken en een proeffoto maken. Op het kleine schermpje kan ik beter beoordelen of de lapjes mooi verdeeld zijn. Het middenstuk is hier nog open. Daar komt een groter wit blok met een tekst op geschreven of geborduurd. Deze keer komt de tekst uit het bijbelboek Job hoofdstuk 33.
De lap zet ik vast op een fleecedeken. Het is de naam quilt eigenlijk niet waardig, want strikt genomen is de top niet af. Dat doe ik met opzet, omdat mijn gebed en deken een stukje is naar herstel. Een deken is geen wondermiddeltje, al ben ik ervan overtuigd dat als je je wikkelt in een zelfgemaakte quilt, je er gegarandeerd beter bij gaat voelen.
Het doorquilten gaat met knopen. Een draad wordt op de hoekpunten van elk blok genaaid en met elke knoop wordt een gebed voor de ontvanger gezegd. Het is immers een gebedsquilt.
De ontvangster was erg verbaasd toen ze het pakje ontving. Tja, het is weer eens iets anders als een beterschapskaart of Hallmark-mailtje.
Elke deken is anders en ook deze heb ik weer met veel plezier mogen maken.
