Verliefd

Wat kan een mens verliefd zijn op een lapje stof. Of om precies te zijn lapjes stof. De derde punt is ook opgevuld en ik word er steeds blijer van.

Deze keer hoefde ik geen operatie uit te voeren op een verkeerd gekleurd hexagonnetje. De rijtjes voor de laatste hoek liggen klaar, maar ik vergis me toch weer in de hoeveelheid tijd dat er in het vastzetten van 100 hexjes gaat zitten. In je hoofd is hij al af, maar in de praktijk gaat het lang niet zo snel. Gelukkig maar, mant in mijn hoofd aait het stof lang niet zo lekker al in het echie.

Of er een patroon is van dit werkstuk? Nee, helaas. Er staan een foto in dit boek. Bij het zien van de foto was ik meteen verkocht. Deze wilde ik gaan namaken.

Met vergrootglas heb ik uren op de foto liggen staren. Ik ben nu ruim 10.000 hexjes verder en hoewel het einde in zicht is, (haha, nog maar een paar duizend) ben ik blij dat ik er mee begonnen ben.

lapjesruil en andere post

Voor de derde keer mocht ik meedoen met de lapjesruil van Ria.

Ik kan Carly nog niet digitaal bedanken, want ze zit nu twee weken zonder internet. Maar ook de gewone meneer post kan bedankkaartjes afgeven, dus gaan er deze week verschillende papiertjes in een envelop met een ouderwetse postzegel erop. Alhoewel...kun je nog wel van ouderwets spreken met de huidige stickers?

Enfin, bedankt Wietske en Sylvia voor het scheurvlies. Daar ga ik meer dingen mee proberen. Bedankt Judith voor de zwarte lapjes. Ze zijn meteen verknipt. (Op de goede manier dan)

En ook op de post gaan nog extra sondezakjes. Deze keer voor een kinderziekenhuis in Den Haag. En laat ik dan ook meteen de enveloppen maar wegen voor de give-away. Daar moet ook vast meer dan één stickertje op.

Niets vergeten? Hé, dat is vervelend. Er is een siggy kwijt in de post. Die kan ook niet digitaal verzonden worden, dus komt er een nieuwe voor Sarah Levi in Duitsland.

Op naar het postkantoor. (Bestaan ook al niet meer. Ik bedoel de kassa van de tijdschriftenwinkel hier in het winkelcentrum). Ik word wat nostalgisch merk ik. Komt zeker door de mooie lapjes die ik kreeg.

Oost, west, thuis best - G7

Een verslagje van een nieuw avontuur vandaag: plakvlies. Op verschillende blogs had ik erover gelezen en ook Sis geeft een heldere uitleg in een van haar verhaaltjes.
Tekenen, uitknippen, strijken klaar is de verkorte versie...

Maar dan wel met voldoende naadtoeslag. Dus nog even losprutsen en overnieuw begonnen. Het plaatje in het boek erbij, want ik zal niet de eerste zijn, die de kleuren omdraait.
Maar waarom heet dit blokje Indianapolis? De oude Jane kwam uit Vermont en na even de grote bosatlas van onder het stof vandaan gehaald te hebben, zie ik dat deze plaaten echt niet naast elkaar liggen.
Volgens manlief is er in Indianapolis een grote racebaan en lijkt het blokje daar wel wat op door zijn ronde cirkels.
Mmm naar de vorm kijken dus. Als middelpunt van de quilt lijkt het me meer een kompas. Een kompas dat me gaat leiden in deze trip-around-the-world-quilt.

Het blokje is af. Voor de ronde vormen is het scheurvlies super, want ronde vormen heb ik nog nooit leren patchen. Ook daar moet ik eerst nog even wat blogjes en tutorials voor lezen en bekijken!

Nooit gedacht

En toen stond de teller zomaar op de 100 volgers! Dat is een reden voor een klein quiltfeestje.
Quilting is sharing en iemand met lapjes blij maken, is een heerlijk bijkomend voordeel van deze hobby.
Ik ben dus gisteren in de lappenmand gedoken (Deze keer geheel vrijwillig en zonder gesnotter) en heb wat lapjes bijelkaar gesneden.
Want dat heb ik nu wel geleerd, je kunt een heleboel leuks met een lapje van 15 x 15 cm!
Twee stapeltjes werden het. Een blauwe en een roze.

De blauwe stapel telt 15 verschillende kleurtjes.

Voor de roze kon ik er 18 verschillende vinden.

Vind je het leuk om een van deze stapels in de bus te krijgen: "you know the drill"
Vrijdag 16 mei zal ik een blogje plaatsen met de uitslag.

Ook bij het borduren moest iets opnieuw

Een oplettende FB-er, zag dat er iets mis was met het groene borduurrandje van de vorige keer: Ik ben gewoon een hele rij steekjes vergeten!

En nu begrijp ik ook, waarom het grijze randje te ver lijkt te staan. In twee randjes uithalen heb ik echt geen zin, dus is het groene randje een randje met eigen inbreng geworden...

Alle randjes hebben nu weer netjes drie hokjes ruimte. Ik ben bijna "bij", maar ga vandaag naar bevrijdingspop in Haarlem. Dus veel stofjespret zit er vandaag niet in.

Korenbloemen - B1

Bij het bladeren in het boek dacht ik in eerste instantie dat er 'Bachelor buttons' stond. Knopen voor (het overhemd van) de vrijgezel. In de charmpack van moda  (30's Playtime) vond ik dit bijpassende stofje:

Het deed me zo denken aan de jaren 70 stropdassen van mijn vader. Okee, niet helemaal in de tijdgeest van deze quilt, maar dat is dichterlijke  quilterige vrijheid.
Totdat ik toch nog even voor de zekerheid op de vertaling ging google-en. Er staat nl een t in het boek: BaTchelor Buttons. En laten dat nu korenbloemen zijn! Tja dan past dit stofje dus helemaal niet.
Korenbloemen zijn blauw en dit blokje daarom ook.

(Ik moet nu wel mijn kleurenschema even aanpassen. Niet vergeten...)

Tweede hoek is vol, maar....

Na een avondje prutsen is ook de tweede hoek dichtgemaakt met hexagonnen.

Maar helemaal tevreden ben ik deze keer niet. Het gaat om de drie blauwe hexjes op een rijtje helemaal rechts. Iets teveel blauw, naar mijn zin. En hoewel ik een groot voorstander ben van het gezegde: op een voorbijrijdend paard zie je de fout toch niet, ga ik er toch wat aan doen.

Met vijand vriend tornmesje (een haat-liefde verhouding is het) wordt de middelste hexagon er  na even dubben toch uitgesneden. Ik weet dat als het me nu al opvalt, het me de hele tijd blijft irriteren. Een bruintje ervoor in de plaats en dan is de tweede hoek wel goedgekeurd! Ik laat de lap nog even liggen. Kijken is ook genieten. Ook zonder paard.