Alle quilts op een stokkie..

Mijn allereerste stappen in de echte quiltwereld begon met het maken van een samplerquilt. Zonder les of rolmeservaring stortte ik me op een lapjesavontuur met een boek en een maandelijks pakket van mooie lapjes reproductiestoffen.

Het was het begin van de Civil War Diary Quilt. (CWDQ). De lap kwam met vallen en opstaan na drie jaar af en werd al snel gedubbeld en wel een UFO in de kast.

Omdat ik zo geniet van de kleurenpracht ga ik hem dit jaar toch echt doorquilten. De lap is opgerold op de stokken en staat klaar in de kast beneden.

Beneden heb ik de ruimte om door te stikken zonder ring. Dat is me met de 16000-lap zo goed bevallen dat ik de stellage graag weer op- en afbreek.

Dit is onze tafel in de woonkamer. Hij kan omhoog en omlaag gekrikt worden met een lier. Precies op de gewenste werkhoogte.

Toch even uitproberen of mijn arm het alweer toelaat. De oefeningen gaan goed en op de schaal van 0 - 10 geef ik het nu een 4.

De foto is laat gemaakt, maar het eerste blokje "in the ditch" is gelukt! (En nee geen schouderpijn)

Een quilt uit een blikje...

Dank jullie wel voor de lieve berichtjes op mijn vorige berichtje. En iedereen ook een goed 2016 gewenst.
Goede voornemens genoeg. Maar mijn balans terugvinden slokt op dit moment veel tijd en energie op. Gelukkig lukt het me weer om de stofjes te aaien en te koesteren.
Via Merel van Birdblocks koop ik elke maand een blikje met mooie lapjes. De Frivols-blikjes van Moda.

Uit het eerste blikje heb ik er een paar vorige maand gebruikt voor een troostdekentje voor een quiltvriendinnetje die het na het overlijden van haar man erg moeilijk heeft.

Het zijn de stofjes uit de serie Hello Darling; Bonnie en Camille. Vrolijke kleuren om je op te vrolijken.

Met een tekst die op een bijzondere manier onder mijn aandacht werd gebracht. Tja, zelf helemaal uitgeput en leeg en toch wat voor een ander willen maken...dan worden er vanzelf hulptroepen op je pad gezet!

Nog een paar gebedsknoopjes tot besluit. Gebedsquilts maken is een intensief werkje, maar daar maakte ik deze keer graag extra tijd voor vrij.

Quiltdip

Dat ik na het afmaken van de hexagonnenlap in een gat zou vallen, was te verwachten. Dat deze dip gelijk zou vallen met een instorting op werkgebied is iets ongelukkiger. Het woord overspanning is gevallen en ik heb mijn functie als locatiecoördinator teruggegeven. En samen met een vastzittende schouder (kalk? gescheurde pees? stress? slijmbeursontsteking? alles tegelijk?) houdt het even niet over.

Ik mag weer voor de groep en dat is een feestje. ( Echt, ik krijg hier energie van en zit dus niet thuis op de bank). En met behulp van gesprek, loog en peut en veel lieve mensen klim ik er weer een beetje bovenop en langzaam aan lukt het me om weer met stofjes te gaan spelen.

De grote lap is weer veilig teruggekomen, inclusief juryrapport ( 7-ens en 8-en) en klosjes garen van Metler. Het bloggen staat dus op een laag pitje.

p.s. lief vriendinnetje uit Ter Aar: je had het helemaal goed! Bedankt voor je kaartje.

F4 - De oude windmolen

Een nieuw stofje voor deze oude windmolen. Niet al te moeilijk na alle slordige fouten van het vorige blokje. 

C8 - Een kroon op het werk?

Deze keer geen kroon op mijn werk. Te snel ging dit blokje. Te snel getekend....dus niet vergeten er zelf naadtoeslagen bij te denken! (Tot zover had ik mijn hoofd er toch nog net op tijd bij)

Maar daarna ging het fout: Te snel gespeld...dus niet alle hoekjes zitten even scherp!

Te snel gesneden... dus zit het midden niet in het midden!

Te snel.... dat betekent dat ik maar snel iets anders moet gaan doen, voordat er nog meer scheve resultaten geprutst worden...

F3 - een sneeuwbal

Geen wintersport voor mij, maar sneeuwbal is de naam van dit blokje. Niet al te moeilijk deze keer.

F2: Kaleidoscoop

Uren kan ik bezig zijn met turen. Kijken naar een aquarium is geen straf. Of eindeloos spelen met een knikkerbaan maakt me gelukkig.
Zo ook een kaleidoscoop. Zo'n buisje met kraaltjes en palletjes die je draait en dan komt er een ander plaatje.

Deze kaleidoscoop was gemakkelijker dat het leek zo in het boek op het eerste gezicht. Vrolijk rood uit een moda charmpack uit de jaren 30. Wat kan een mens blij zijn met kleine dingen.