Een lichtje voor in het donker - D1

Vanavond is het Sint Maarten en zullen er weer kinderen door de straten lopen met hun lampionnetjes en lichtjes. Ik hoop dat het droog weer is. In mijn herinnering heb ik zelf als kind altijd in de regen gelopen.

Voor het blokje zat ik gelukkig lekker binnen.

Ik heb weer lint gebruikt voor de lichtstralen. Het lapje kreeg ik van Hermie.

Oppassen

Vandaag mag ik oppassen op mijn lieve nichtje van drie maanden. Terwijl de mama met haar zus hoge thee drinkt, luister ik naar de rustige ademhaling van het kleine wondertje.

Tijd genoeg om weer een randje te doen en herinneringen op te halen bij het zien van al dat baby en peuterspeelgoed. Nijntje...het blijft leuk.

Recht zo die gaat -C 1, 2, 3

Drie blokje op een rijtje af. En terwijl ik de sashings vast speld, valt mijn oog op....Nee ik zag er niet teveel woorden over vuil maken. Het middelste blokje is wederom een (onbedoeld) eigen ontwerp geworden.

Recht zo die gaat, naaien we gewoon verder. Negen blokjes met de-voor-en-achterkant-tegelijk-aan elkaar-methode vastgezet.

Even zuchten - A4

Courtney's stethoscoop heet dit blokje.  En bij een stethoscoop moet je altijd even zuchten. Gelukkig is dat al weer een tijdje geleden dat ik dat bij de dokter moest doen. Mijn longen doen het op het moment uitstekend.

Een beetje zuchten moet ik wel bij de namen van de blokjes. Stethoscoop? Met wel een heleboel fantasie misschien. En de betekenis van Courtney is ook lastig deze keer. Is het hoffelijk? Of een afstammeling van de hoffelijke Franse familie Coutenay? Dan gaat de betekenis richting 'korte neus'.
En nu ik naar de foto in het boek kijk, zucht ik alweer. Ik heb het middenstuk de kleuren omgedraaid.
Dat wordt opereren...

Een noodoperatie is snel uitgevoerd. Dit blokje is beter. Een zucht van verlichting deze keer.

Snel bladeren in het boek voor een volgend blokje.

Weer aan het appliceren

Rechts het 'plak'-blokje. Links het blokje dat geappliceerd wordt. Het meisje in de sneeuw van de mysteriequilt van Reiko Kato, wordt nu gebruikt in de octablom.

De octablom stond in de Quilt-enzo van 2012. (En ligt dus al heel lang te wachten om af gemaakt te worden!) Vijf letters zijn af. Nu de poppetjes.

Ik maak de quilt twee keer. Eentje is voor zus, de ander blijft in dit huis.

Een spitse toren van een prinses - LS7

Op mijn 'verjaardagsbee' werd niet alleen veel chocolade gesnoept, en thee gedronken, maar ook een paar steekjes gezet. Een puntje aan de zijkant deze keer.

Toen ik las in mijn oude prismawoordenboek dat Steeple 'torenspits' betekende heb ik snel de foto gedraaid.
In dit blokje heb ik drie verschillende technieken gebruikt. Theezakjespapier voor de driehoekjes, plakvlies voor het appliceren. Het grote puntei omgekeerd en de twee kleine meloentjes erop.
Het puntje leek moeilijker dan het was.

Een verjaardagsbee

Zaterdag 1 november mocht ik vieren dat ik weer wat grijze haren erbij heb gekregen. Ik zie ze zelf niet, maar wordt er wel af en toe op gewezen. Mmmm, ik denk dat het nog steeds een bepaalde lichtval is.

Hier in huis vieren we altijd onze verjaardag op de dag dat je jarig bent en is iedereen ook welkom om te blijven eten. Omdat mijn verjaardag deze keer op een zaterdag viel, had ik zin in iets anders.

Je kent het gezegde immers: hoe ouder, hoe gekker nietwaar?

Voor de middag had ik verschillende fröbel- en draadjesmutsen uit de buurt uitgenodigd om onze hobby te combineren met chocolaatjes. Een break in een drukke dag. Dat moet ik vaker doen! Met zijn zessen hebben we toch wat steekjes kunnen zetten, werden er poppen gebreid en verder gewerkt aan de diverse haakprojecten.

En hiermee ben ik verwend. Niet op de foto staan de dozen chocolade die ik ook kreeg. Maar kennen jullie de gezegde: My husband let me buy all the fabric I can hide?
Een nadeel van dit gezegde is dat ik op alle 'verstopplaatsen' geen combinatie durf te verbergen van stof en chocolade. Het idee dat er vlekken komen op deze met zorg uitgezochte lapjes...

Terwijl ik blader in de boeken die ik kreeg, gaan mijn gedachten door het huis. Gevonden! Achterin het linker keukenkastje, achter de gebakbordjes en de reserveglazen....daar is nog wel een plekje. Niet verder vertellen hoor! (Pubers staat hier in huis gelijk aan snoepliefhebber zonder grens)