trouwquilt

Of ik nog wist dat ik beloofd had om een quilt te maken als ze gingen trouwen.

Ja, natuurlijk! Wanneer? Over 5 maanden?!?!?!

En had je al een idee?

Het wordt Rainbow waves. Een race tegen de klok. Quiltpolitie: dit is niet het nette project, wel een lekker ketting-rijgen-op-de-machine-feestje.

Restverwerking met hier en daar een nieuw lapje. Het begin van de regenboog. Met dat mooie rozenstofje dat ik bewaarde voor die speciale rozenquilt, die ik nooit maakte.

(te veel UFO en te veel WIM-projecten op de lijst)

En met de groene punten zijn we op de helft! 

Terugblikken van veel te lang weggeweest

Hoe staat het met de octablom.... 

Even terug in de tijd:

Februari 2017

augustus 2019

Komt er eindelijk weer wat rust in het kopie.

Zoveel projecten, zoveel leuks.... Van burnout stress naar keuze stress.

De draad is kalmpjes aan weer opgepakt. 

De draad weer opppakken

Na een heerlijke vakantie met niets doen en plannen maken voor de toekomst op werkgebied ben ik eerst maar eens begonnen met het sorteren van de spelden van de diverse projecten en kussentjes.
Een heerlijk ontspannen werkje.

Er zijn zoveel leuke dingen om te maken en vorig jaar stond in het teken van het afmaken. Dat is niet helemaal gelukt, dus ook dit jaar zal ik vooral met lopende projecten bezig zijn.

Tja, maar dan moet er niet een leuke kraaltjesworkshop voorbij komen, en een kajak-eskimoteercursus en een trouwerij waar je toch echt voor moet shoppen en niet te vergeten de jaarlijkse paasviering bij ons thuis. Niemand verplicht me om ervoor te zorgen dat alle tien de plagen van Egypte ook daadwerkelijk in snoepvorm (maar dan weer zonder gelatine) aanwezig moet zijn, maar het mijn sport om het toch voor elkaar te krijgen.

Tussen deze bedrijven door slecht een paar steekjes kunnen zetten.

Twee lapjes voor de octablom en een paar vlakjes aan de grote rode lap van de octablom zijn gezet.

Winnaar give-away

Een naaldenmapje voor de winter, maar ook prima in de zomer te gebruiken...

Samen met een knopenkaartje, omdat ik het gewoon leuk vond om dat ook eens uit te proberen.

Er waren verschillende reacties, maar omdat er maar eentje op de bus gaat, moest er geloot worden. Ik heb daarom de namen onder elkaar gezet en een dobbelsteen erbij gepakt.
De gelukkige winnaar is Ann geworden (zonder blog), dus zodra we het juiste adres hebben uitgewisseld, kan het op de bus.

Veel plezier ermee!

Voor het goed doel

Een keer in de maand sleep ik mijn naaimachine, plus goedgevulde tas met spullen en hebbedingen naar de kerk hier in de wijk. Samen met een paar andere stofliefhebbers maken we gezamenlijk een project voor het goede doel. De verschillende ziekenhuis/droom/sterrendeken-stichtingen worden afgewisseld met af en toe een ander project tussendoor.

Deze keer kregen we zelfs huiswerk. Harten voor Kerk in Actie.
De vorm (nou ja, het moest wel een hart zijn natuurlijk) en het materiaal was helemaal vrij.

Thuis maakte ik deze zeven van restjes vilt en een bretelknijpertje. Ook de andere dames waren flink in de weer geweest.

Op de bus en verder met mijn mini-dekentje voor het brandwondencentrum. Vrolijke stoffen met een fleece-achterkant. Zo gepiept.

We nemen de kleedjes niet mee naar huis. Daar wachten immers genoeg projecten. Volgende keer verder.
En voor wie echt niets te doen heeft thuis mag granny's gaan haken. Haak je ook aan? Een wereldrecord-deken maken. Hier de link naar het artikel, maar op het feestboek is ook het eea te vinden.

Naaldenmapjes en knopenkaartje (herhaling)

In de kerstvakantie was ik zo ijverig om niet een, maar twee naaldenmapjes te maken.

Het bovenste mapje ging met de speldenkussenruil naar een nieuwe eigenaar en de tweede ga ik weggeven.

Om het fröbelwerk compleet te maken heb ik ook nog een knopenkaartje gemaakt. Aangestoken door het pinterestvirus kwam ik op deze site. De kaartjes zijn op stevig papier uit te printen en zijn het begin van een allerliefst zelf-maak-presentje.

Wil je dit mapje in de bus en had je nog niet eerder gereageerd op het vorig berichtje? Aan het einde van de maand ga ik het mapje verloten.

Nog een speldenkussen en een give-away

Aangestoken door zowel het snot- als het speldenkussenvirus heb ik afgelopen kerstvakantie niet alleen heel veel zakdoeken gebruikt, maar ook kussentjes gemaakt. Eentje was om te ruilen, maar omdat ik het model zo leuk vond, heb ik er ook nog eentje voor mezelf gemaakt.

Het thuisfront verklaart me voor gek, want die vinden dat je met één kussen ook een eind komt. Maar wie een eerder blogje van me las, weet dat ik graag op kleur sorteer. Dus deze kussen is voor de witte en blauwe exemplaren...

Van de restjes maakte ik een naaldenmapje. Eentje ging naar Alice en de andere ga ik weggeven.
Dus houd je van zachte enveloppen in de bus? Laat dan een berichtje achter. Aan het einde van de maand laat ik weten wie de gelukkige winnaar is geworden.

(Voor alle duidelijkheid: ik geef alleen het naaldenmapje weg. Het kussentje blijf ik zelf gebruiken.)

Finlale speldenkussenruil

Vandaag is de finale van de speldenkussenruil georganiseerd door Conny.
Ikmocht een exemplaar maken voor Alice, waarbij het verzoek was om koningsblauw, lindegroen, lichtgrijs en wit te gebruiken.
Het lindegroen heb ik eerst gegoogled, maar ook het wereld wijde web kwam met verschiullende tinten, dus daar kwam ik niet veel verder mee. Spittend naar dat ene grijze lapje met witte hartjes ( of waren het stippen?) kwam ik een heel ander lapje tegen dat ook aardig in het kleurenschema past.
Op pinterest vond ik een leuke foto en ere wie ere toekomt. Het originele idee/patroon komt van Patchwork pottery.

Dus met alleen een foto ga ik aan de slag. Eerst maar een bakje als beginsel. Dat moet niet al te moeilijk zijn.

Dat zou in theorie gewoon een rechthoekje zijn met een strookje erlangs. In theorie wel, maar in de praktijk leverde hem me een bakje vol met draadjes op. Scheef, een spoeltje dat geen zin had om mee te werken dus in de achteruit...

Nee, dit was niet wat ik voor ogen had.Een tweede poging ging beter. Is dit koningsblauw genoeg?

We hoeven het geheel niet op te vullen ivm de portokosten, maar dan weet ik niet goed of het allemaal wel gaat passen. Ik neem de extra postzegels dus op de koop toe en vul het toch maar op. Deel 1 gelukt en de groene spelden krijgen van mij het predicaat Lindegroen vandaag.

Op naar deel 2. Het geheel moet uiteindelijk een boekje worden met als kaft ruimte voor naalden. Een naaldenmapje en speldenkussen in één dus eigenlijk. Omdat ik vaker een naaldenmapje heb gemaakt, is dit gedeelte niet moeilijk.

Tenminste....als je de goede kanten op elkaar legt. Dus voor de tweede keer in de achteruit, maar dan is het helemaal naar mijn zin.

Alice is een borduurster en daarom krijgt het kussen er een borduurnaald bij. Ik ben tevreden met het resultaat. En met een naaldenlapje van de restjes kan het geheel op de bus.

En mijn gekregen speldenkussen? Zo ontzettend schattig, leuk, cute, welkome aanvulling op de verzameling! Nogmaals bedankt Tiny.

Een theepotje. Natuurlijk meteen alle glimgroene en glimdonkerroze spelden verhuisd...

Nog een blokje oorlogsquilt

Het gaat lekker met het doorpitten. Zo staat de rol weken, nee maanden in de kast en zo steek je zomaar twee blokjes achter elkaar vol.
Dit blokje is een typisch voorbeeld van mijn gevecht met naaldtoeslagen.

Totaal gefocused op de puntjes, vergat ik dat als je bij elk naadje teveel of te weinig naadtoeslag neemt ten opzichte van het patroon, je blokje veel te groot of te klein wordt.
Een kwart inch in 0,635 cm en dat is een andere afmeting dan mijn naaimachinevoetje aanhoudt.
Het heeft lang geduurd voordat ik dat doorhad.

Over windmolens en scheve schaatsen

Al mijmerend vliegt mijn naald door het stof. Het is het allereerste molentje dat ik maakt en wat was ik trots dat er in elk molentje wel twee puntjes precies goed zaten.

Ik ben weer verder met het doorpitten van de civil war quilt. Dit blokje was ook een van de eerste patroontjes van de handquiltcursus voor beginners bij de Sampler jaren geleden. Toen lukt het al veel beter om puntjes goed te krijgen. Maar ja, dat was met de hand en deze quilt is met de machine geroetjst.
Totaal geen verstand van quilten had ik nog. Deze quilt is daarom een groot leerproces geweest. Het doorpitten gaat met het blokje beter. Voor dit blokje is een simpele rechte lijn gebruikt.
Terwijl buurmeisje zich aan het voorbereiden is op een nieuw schaatsseizoen op hoog niveau, trek ik mijn baantjes door het stof. Lekker warm met een dikke trui.

eerste project van het jaar

Of ik in 2017 nieuwe projecten ga beginnen weet ik nog niet. Het zullen kleine dingen zijn, zoals een speldenkussentje of een naaimachinemaaksel wat niet echt met quilten te maken heeft.
Voor mijn kajak-hobby heb ik een nieuwe peddel aangeschaft en daar een hoes voor gemaakt, zodat hij onbeschadigd en droog in de auto kan.

Voorlopig is het motto op quiltgebied nog steeds afmaken.
Het eerste afmaakproject is de octablom. Aan groen kwam een nieuwe rij.

Het is me nu duidelijk hoe breed het project wordt. Ik heb ten opzichte van het originele patroon aan beide kanten een blommetje extra gedaan, zodat het meer een tweepersoons dekentje gaat worden. Of een wikkeldeken voor een enkele koukleum natuurlijk. De rode variant krijgt nu de rand erbij. Zo gaan beide projecten gelijk op.

Speldenkussenruil

Deze maand doe ik mee met de speldenkussenruil van Conny . Mijn maatje is bekend ze vraagt hele specifieke kleuren. Mmmmm.....dat wordt even spitten in de stoffenvoorraad. Koningsblauw? Volgens mijn man de kleur van de cape van maria uit mijn kerststalletje. En dan die andere kleuren?
Ik denk dat ik de juiste tinten te pakken heb. Het passen en meten kan beginnen.
Maar niet voordat ik mijn eigen speldenkussentjes weer heb geordend...

De zwarte spelden op de rode muis die zo handig op je duim kan bij het handquilten.... De gele op de kaas waar toevallig ook een veldmuisje vastzit. Dit kleine hebbedingetje zit altijd in het onderwegtrommeltje. De biscornu met de mooie naam heeft de parelmoerspelden in rood en roze. De paarse parelmoer op het doosje uit Engeland, dat uit elkaar valt als je de deksel opendoet. (Niet stuk valt, maar elke zijde is eigenlijk een handig klepje voor een schaar, klosje of naalden.
De witte spelden gaat in het naaldenmapje en is ook voor het handwerk voor onderweg.
En de andere kleuren (wel gesorteerd bij elkaar!) krijgen een plekje op de schildpad voor naast de naaimachine.
Mijn dochter maakt er dan altijd weer patroontjes van als ze de kans krijgt.

11 Februari mag ik pas het eindresultaat laten zien. Er zijn zoveel mogelijkheden. Ik ben benieuwd naar alle variaties.

Over achterkanten en pinterest

Bloggen is naast een verhaaltje ook een foto. Mooie plaatjes, want het beeldscherm is niet zo aaibaar als de lapjes. Ik kan me uren bezig houden met het wippen van de ene blog naar de andere. En dat terwijl er een minder leuk quiltklusje beneden ligt te wachten.

De achterkant van de recht-zo-die-gaat-manier van de siggiequilt moet vast gezet worden. Nog een paar blogjes dan...
Van Ineke wipte ik de vorige keer naar Conny en viel mijn oog op een speldenkussenruil voor in de vakantie. (De inschrijving is ondertussen al gesloten).
Leuk! Maar wat zal ik gaan maken?
Per ongeluk klik ik op pinterest en wat is dat gevaarlijk! Nu ben ik nog meer tijd kwijt en pin ik de ene speldenkussen na de andere.
Ik zie dat Ineke ook druk is met pincushion-ideeën aan het verzamelen. Zoveel leuks....
Snel maar naar beneden, eerst de achterkant af.

Fijne jaarwisseling!

Octablom groen

De kleine werkstukjes voor onderweg en de televisie maken is echt heel leuk, maar als de stapel uit het blikje begint te puilen, wordt het tijd om tussenblokjes te gaan snijden.

Snijden en meteen de stiknaadjes tekenen. Dan ligt ook hiervan weer een stapeltje klaar voor onderweg. Het lukt niet meer om alleen rest lapjes te gebruiken. De voorraad blauw en groen zijn aardig aan het opraken. Maar gelukkig zijn er genoeg lapjeswinkels in de buurt en is de voorraad weer ietsje aangevuld.

Zolang er geen twee dezelfde kleurtjes naast elkaar terecht komen, wordt het een groene (potpoorie, porpoury, dyslexie? )lapjeshussel. Als deze rij vast zit, komt de rode variant te voorschijn. Ook daar mogen dan weer lapjes voor gesneden worden.

siggie en Sjaan

Voordat ik vandaag verder ga met een rijtje aan de mini-Sjaan te zetten, moet er eerst een siggie gemaakt worden.

Deze kikker kreeg ik van Marianne uit Puttershoek en die kreeg mijn pompoentjes terug. De mini-siggie-lap ligt ook klaar, want daar moet nog aan de achterkant gedicht worden, maar dat komt later.

Want deze heerlijke blokjes liggen klaar. Zes blokjes voor de horizontale rij.

Het wordt weer quilt-as-you-go dus even mijn hoofd erbij houden. Horizontaal, dus korte strookjes links en een lange onderaan. Echt doorquilten is het niet, want de blokjes blijven ongedeerd. Maar om nu de term zet-aan-elkaar-recht-zo-die-gaat te introduceren is ook weer zowat.

Achterkant vastnaaien en dan de voorkant omspelden voor de tweede naad.
Ik ben vergeten een foto van het eindresultaat te maken. Dat komt de volgende keer. De volgende rij ligt trouwens ook al te wachten. Verticaal is aan de beurt.

Octablommen update

Zo ongemerkt groeit er een andere deken onder mijn handen. Het is de octablom. Voorgeknipt ligt er een heel stapeltje klaar in een blikje. En zo doe je weken niets en dan vliegen de blokjes een voor een door je handen.

Natuurlijk is het voorwerk al gedaan en helpt het als de televisie ook niet veel bijzonders laat zien

Zes blokjes af. De volgende keer maar weer gekleurde blokjes snijden. Dan kunnen ze echt aan de grote lap.

Niet veel te melden en wat herstelwerkzaamheden

Terwijl de klas in gereedheid is gebracht voor de toetsen die gaan meewegen voor de keuze naar het voortgezet onderwijs, ben ik druk bezig met het bestuderen van alle leerlingen dossiers. Toetsen lijkt leuk, maar nog leuker is het als de stof daadwerkelijk behandeld is..

Dit jaar is het wederom een groep met veel gaten. Op verschillende gebieden veel achterstand door ... ach ... laat ik het maar bij een quilt-praatje houden.

Veel heb ik dus niet gedaan deze week. Alleen het jaarlijkse rozen-herstelklusje stond op het programma:

Door de koude dagen, wordt er veel gevraagd van dit dekentje en dan laten de roosjes op elk hoekpuntje van deze siggiequilt hier en daar los. En als je eenmaal bezig bent, lijken er steeds meer roosjes iets steviger vast te mogen.
Hij ligt nu op het oudste puberzoonbed. Zijn eigen voor mama gemaakte siggie zit er ook tussen.
Die roosjes komen extra goed vast te zitten.

Al heel lang

Voor mijn gevoel al jaren geleden en misschien is dat het ook al wel bijna zo, heb ik voor een zomervakantie blokjes voorgeknipt in een doosje liggen. Gele sterren voor de Sjaan-quilt.

Vandaag maar het laatsje blokje in elkaar gezet. Niet met de hand, maar met de machine. En dat is toch wel even andere koek, want met de machine heb je op een andere manier snijverlies. Volgens mij wel iets meer, en van dit lapje heb ik net wel of net niet genoeg stof.

Er zit voor een klein stukje niets anders op dan van kleine friemeltjes een grote friemel te maken. Dat is nog eens patchwork van de bovenste plank!

Het lijkt nu net te gaan lukken. In de 'echte' Jane-quilt zijn ook niet alle blokjes even groot, dus dat is van later zorg. Het weesblokje mag naar de familiestapel.

Als ik zo op de foto kijk, moet ik zelf ook even zoeken. Maar dat is juist leuk voor later als het blokje verdwijnt in de grote lap. Zo heeft elk blokje zijn eigen verhaaltje.